روزنامه گاردین نوشت، هزاران شهروند آمریكایی به دلیل سیاستهای دونالد ترامپ رئیس جمهوری این كشور در خودكامگی به دنبال تغییر تابعیت خود هستند.
گاردین روایت خود را با داستان شهروند آمریكایی به نام «مارگو» آغاز كرد و نوشت، هنگامی كه او اوایل سال جاری (میلادی) برای انصراف از شهروندی آمریكایی خود اقدام كرد، نتوانست این كار را در انگلیس كه اكنون 30 سال است در آن اقامت دارد، انجام دهد. فهرست انتظار برای انصراف از شهروندی آمریكایی در كنسولگری لندن، بیش از 14 ماه است. داستان مشابهی در سیدنی و اكثر شهرهای بزرگ كانادا وجود دارد. در بسیاری از شهرهای اروپایی لیست انتظار اتباع آمریكایی خواستار تغییر تابعیت خود اكنون 6 ماهه است؛ بنابراین مارگو در صدد بر آمد در كنسولگری بلژیك لابی كند. در این مكان یكی از دیوارها با تصویری از بندر بوستون، جایی كه او متولد شده بود، پوشیده شده بود. دیوار دیگر سه پرتره داشت: دونالد ترامپ، جی دی ونس (معاون ترامپ) و ماركو روبیو (وزیرخارجه آمریكا).
مارگو برای لحظهای، احساس كرد كه در یك فساد گرفتار شده است: هر آنچه كه در مورد ملتش دوست داشت؛ هر آنچه كه از آن متنفر بود به ذهنش آمد. سپس وارد شد، سوگند یاد كرد كه كاملا آگاه است چه تصمیمی گرفته، مجبور به این كار نشده است و به منظور فرار مالیاتی، از شهروندی خود صرف نظر نمیكند.
به نوشته گاردین، در دهه 2000، تعداد شهروندان آمریكایی كه از تابعیت خود صرف نظر میكردند، سالانه صدها نفر بود؛ از سال 2014، این تعداد به هزاران نفر رسیده است. انتظار میرود امسال تعداد بیشتری اقدام كنند، زیرا هزینههای دولت آمریكا، پس از یك مبارزه حقوقی طولانی مدت گروهی، از 2350 دلار به 450 دلار كاهش یافته است.
گاردین نوشت، (صرف نظر از بحث هزینه) سوال این است كه اصلا چرا باید فردی تابعیت خود را عوض كند؟ سالهاست كه به شوخی گفته میشود آمریكاییها در خارج از كشورشان وانمود میكنند كه كانادایی هستند چرا كه خجالت میكشند كه بگویند به كشوری تعلق دارند كه متكبر و یا حامی سیاستهای تبعیض آمیز است. اما تحولات اخیر در آمریكا، فضای آن، اختلافات داخلی و سیاست خارجی آن موضوع متفاوتی است.
افزایش تعداد آمریكاییهایِ خواستار تغییر تابعیت خود/ «نمی خواهم بخشی از حكومت خودكامه باشم
«مری» دیگر شهروند آمریكایی 73 ساله، كه در سال 1987 به كانادا مهاجرت كرد و در سال 2006 دو تابعیتی شد در ابتدای این تصمیم مهاجرتی خود قصد نداشت شهروندی خود را عوض كند.
او اكنون میگوید، نقطه عطف تصمیمش شب انتخابات ریاست جمهوری سال 2016 بودكه ترامپ پیروز شد.
گاردین افزود: «جوزف» شهروند دیگر آمریكایی 36 ساله كه در نروژ زندگی میكند اكنون به صراحت میگوید: «نمی خواهد شهروند یك حكومت دیكتاتوری و خودكامه باشم: حس میكنم كه بسیاری از مردم فكر میكنند كه نظام آمریكا در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری آمریكا محك میخورد، اما من فكر میكنم اشتباه میكنند. ما باید ببینیم اصلا دولت كنونی به دنبال واگذاری دموكراتیك انتخابات در انتخابات میان دورهای نوامبر (آبان) امسال خواهد بود یا نه. من قویا تردید دارم كه آنها قدرت را واگذار كنند.
الكساندر مارینو رئیس بزرگترین موسسه حقوقی ترك تابعیت در جهان، مودیز، در بحث مسائل داخلی، یكی از محركهای اصلی انصراف از تابعیت را سیاستهای مالیاتی آمریكا دانست. ایالات متحده تنها كشور جهان، به جز اریتره، است كه مالیات بر شهروندی وضع میكند.
گاردین افزود: «جوزف» با یك دوراهی روبروست: اگر شهروند آمریكا باقی بماند، شغلش در خطر قرار میگیرد. او از هر كاری كه دولت آمریكا انجام میدهد، متنفر است. جوزف سابقه خدمت در ارتش آمریكا را دارد. او میگوید در افغانستان معتقد بود كه «اگرچه ممكن است همیشه كار درست را انجام ندهیم، اما دستكم نیتهای درستی داشتیم.» او در مورد ایران یا گرینلند اینطور فكر نمیكنم.
